فرایند تولید كنسرو و رب گوجه فرنگی

از ابتدای قرن اخیر تاكنون كنسروسازی صنعتی همواره به عنوان یكی از مهمترین روشهای نگهداری، تبدیل و عرضه مواد غذایی در تمام دنیا مطرح بوده و به احتمال بسیار زیاد در آینده این موقعیت خود را حفظ خواهد نمود علیرغم این واقعیت و با توجه به اینكه در حال حاضر حدود یكصد و پنجاه كارخانه كنسروسازی در كشور مشغول تولید فرآورده های مختلف كنسرو می باشند و با عنایت
دسته بندی صنایع غذایی
فرمت فایل doc
حجم فایل 2319 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 261

فرایند تولید كنسرو و رب گوجه فرنگی

فروشنده فایل

کد کاربری 8044


پیشگفتار:

از ابتدای قرن اخیر تاكنون كنسروسازی صنعتی همواره به عنوان یكی از مهمترین روشهای نگهداری، تبدیل و عرضه مواد غذایی در تمام دنیا مطرح بوده و به احتمال بسیار زیاد در آینده این موقعیت خود را حفظ خواهد نمود علیرغم این واقعیت و با توجه به اینكه در حال حاضر حدود یكصد و پنجاه كارخانه كنسروسازی در كشور مشغول تولید فرآورده های مختلف كنسرو می باشند و با عنایت به گسترش رشته های علوم و صنایع غذائی در دانشگاههای بزرگ كشور تاكنون هیچ مجموعه كاملی در این زمینه به رشته تحریر در نیامده و كتاب موجود هم بیشتر برگردان كتابهای خارجی هستند كه یا در دسته عموم نیستند یا فهم و درك آنها مشكل است و یا پراكندگی مطالب در آنها موجب شده كه هیچ یك نتوانند به عنوان كتاب درس این رشته معرفی گردند.

مطالب موجود در این پایان نامه به طور عمده بر اساس سر فصلهای كتابهای مختلف صنایع غذائی در دوره های كارشناسی علوم و صنایع غذائی و به منظور معرفی ابعاد مورد نظر به دانشجویان عزیز و پژوهشگران جوان تدوین شده و در تهیه آن از مطالب آموزشی دوره ای كارشناسی ارشد رشته علوم و صنایع غذائی و كتب و مقالات علمی فراوانی كه پاره ای از آنها در فهرست منابع درج گردیده است.

مقدمه:

منشاء اكثر فنون نگهداری مواد غذائی كه امروزه در صنعت كاربرد دارد به قبل از تاریخ و زمانی كه بشر به فكر حفظ غذا برای مواقع قحطی یا بهبود قابلیت خوراكی غذا برآمد برمی گردد. از زمانهای بسیار قدیم بشر پس از برداشت محصول گیاهان مفید بفكر نگهداری محصولات برداشت شده برای روزهای خارج از فصل برداشت بوده تا بتواند به مواد غذائی دسترسی داشته باشد. برای این منظور اولین روشی كه انجام می داده خشك كردن مواد غذائی در آفتاب بوده است. البته این روش را بشر از طبیعت آموخته كه می توان بوسیلة خشك كردن موادغذائی را نگهداری نمود.

بعد از این روش استفاده از دود دادن نیز مورد استفاده قرار گرفته است و در مناطقی هم كه نور خورشید كافی نبوه از آتش استفاده می شده است. بعدها روش نمك زدن را در مورد گوشت بكار برده اند و بیشتر گوشت ماهی را به وسیله نمك زدن نگهداری می كرده اند.

نقل شده است كه سپاهان چنگیز در مواقع جنگ با خود صفحات بسیار نازك گوشت خشك كرده را حمل و از آن در تجدید قوا استفاده می كرده اند.

احتمالاً از زمانی كه بشر پخت غذا را آموخته با فساد مواد غذائی هم روبرو شده سات و همین امر شاید باعث شده كه به فكر جلوگیری از فساد موادغذائی و روشهای صحیح نگهداری آن باشد روشهای نگهدای بوسیلة روغن شاید بعد از مرحلة‌ نمك زدن باشد از روغن و نمك جهت جلوگیری از فساد و نگهداری گوشت استفاده می شده است این روش در بعضی از نقاط هنوز هم انجام می شود و اصطلاحاً روش قورمه نام دارد.

عادات و سننن و طریقه زندگی عشایر كه درحال ییلاق و قشلاق هستند ایجاب می كند كه این روش مورد استفاده قرار گیرد.

این روشها ادامه داشتند تا قرن هفدهم میلادی كه نیكلا آپرت Nicola Appert كه او را پدر كنسرو می شناسند طریقه نگهداری مواد غذائی در طرف سربسته را كشف كرد.

و نتایج تحقیقات خود را بصورت زیر خلاصه نمود.

1) مواد غذائی را باید در داخل ظروف شیشه ای و یا فلزی مسدود نمایند.

2) مسدود كردن در شیشه باید با دقت بسیار انجام گیرد.

3) مواد غذائی مسدود شده در داخل ظروف كاملاً سربسته را باید مدتهای كوتاه و یا زیاد در آب جوش عقیم نمود.

4) مواد غذائی عقیم شده را باید بعد از مدت مشخص از آب جوش خارج و سرد نمود.

روش آپرت به تدریج توسعه یافت و تكمیل شدو آهن سفید جانشین شیشه شد.

در سال 1814 آلبرت به لندن مسافرت نمود و در آنجا آشپزخانه بزرگی را مشاهده نمود كه كمتر استفاده می شود و از بخار آب برای تهیه غذا استفاده می نمایند. در این موقع به فكر استفاده از اتوكلاو در عقیم كردن موادغذائی افتاد نتجه كار آپرت كاملاً رضایت بخش بود و انواع مختلف كنسرو و میوه و گوشت را تهیه و به بازار عرضه نمود.

در سال 1847 بحران بزرگی مواد غذائی را در فرانسه فراگرفت و اكثر قوطی های كنسرو فاسد گردیدند نتیجه این رشد كه در سال 1850 شیمی دان فرانسوی بنام Favre پیشنهاد كرد كه به جای عقیم نمودن بوسیلة آب جوش آن را در حمام آب نمك عقیم نمایند و در نتیجه نقطه جوش بیش از 100 درجه سانتی گراد خواهد بود.

در سال 1851 جانشین Appert به نام Chevallie Appert پیشنهاد كرد كه به جای آب نمك بهتر است عمل حرارت دادن و عقیم نمودن را در داخل اتوكلاو انجام دهند و در سال 1852 با استفاده از فشارسنج ایده خود را به مرحله اجرا درآورد.

در سال 1851 Appert فوت نمود بدون اینكه دیناری برای كفن و دفن خود به جای گذاشته باشد ولی از نتایج شگفت انگیز اختراعش بی نهایت خوشحال بوده بعلت فداكاریهای Appert او را پدر كنسرو می نامند و نگهداری موادغذائی را به وسیلة‌ حرارت Appertisation و آمریكا و انگلستان Appertising می نامند.

در سال 1876 شریور (Shriver) اتوكلاو با بخار تحت فشار را كشف كرد و آن را رتورت نامید. در اوایل قرن بیست قوطی ای حلبی سه تكه به شكل امروزی متداول گشت و در سال 1921 لعاب قوطی كشف شد كه از بسیاری از فسادهای شیمیائی جلوگیری می كرد. بین سالهای 1920 و 1930 مطالعات اساسی بسیاری برای تعیین رابطه دما و زمان برای از بین بردن باكتریها اسپردار انجام شد و دانشمندی آمریكائی توانست با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده روی انتقال حرارت در قوطی یك سیستم ریاضی برای تعیین حداقل گرمای لازم برای استریل كدن كامل، تدوین كند.

در جنگ جهانی دوم اطلاعات ما دربارة‌ ویتامینها و اثر گرما در ارزش غذائی توسعه پیدا كرد. براساس این قبیل اطلاعات بود كه توانستند غذاهای قوطی شده ای با ارزش غذائی بسیار خوب تهیه كنند. امروز، كه فقط 150 سال از تولید تجارتی غذاهای قوطی شده می گذرد این صنعت به جائی رسیده كه توانسته است هزاران نوع غذای ساده و پخته آماده در اختیار دنیا در اختیار همه افراد بشر قرار دهد و از این راه بزرگترین خدتمت بهداشتی را به بشر ارائه دهد و به لذت زندگی آنها بیفزاید.

تعریف موضوع:

كلمه كنسرو از لغت یونانی Conservar به معنی حفظ كردن مشتق شده است. به طور كلی كنسرو كردن در صنایع غذائی عبارت است از ایجاد شرایطی كه بتوان تحت آن شرایط محصول مورد نظر را برای مدتهای طولانی حفظ نمود. بنابراین تعریف از كلمه كنسرو باید بتوان برای كلیه روشهایی كه به هر نحو موجب افزایش زمان قابلیت نگهداری محصول می شوند استفاده نمود. اما در ایران از ابتدای كار صنایع قوطی كردن مواد غذائی از كلمه كنسرو برای آن استفاده گردیده و هنوز هم این غلط مصطلح متداول می باشد.

و از آن به جای معادل Canning یا Tinning استفاده می شود.

كنسروسازی روشی است كه با استفاده از حرارت و خروج اكسیژن، موجب مرگ یا عدم رشد میكرو ارگانیزم ها می شود. در این روش ماده غذائی به صورت تجارتی سترون می گردد.

این بدان معناست كه ماده غذائی فاقد میكرو ارگانیزم هائی است كه در شرایط معمولی نگهداری فرآورده قادر به رشد و ایجاد فساد باشند.

علاوه بر این میكرو ارگانیزم های بیماریزای قادر به رشد نیز در این فرآورده ها وجود نخواهد داشت.

اهدافی را كه ما در صنایع كنسرو دنبال می كنیم عبارتند از:

1) از بین بردن میكرو ارگانیزم ها و عوامل بیولوژیك یاحداقل جلوگیری ازفعالیت آنها

2) مهار كردن عوامل موثر در فساد شیمیائی و از بین بردن آنزیم ها

3) بسته بندی مواد غذائی به منظور جلوگیری از فساد فیزیكی و آلودكی مجدد مواد غذائی

اهمیت موضوع:

یكی از عوامل كارائی انسانی، تأمین غذائی سالم و كافی است به همین جهت تهیه و نگهداری مواد غذائی طبق اصول بهداشتی و فنی از پایه های بهداشت عمومی و پیشگیری از بروز بیماریهای مختلف و جلوگیری از اتلاف مواد غذائی محسوب می شود.

تاریخ نگهداری مواد غذائی با تاریخ پیدایش انسان و تغذیه وی همراه بوده یكی از بزرگترین مشكلات آكولوژیكی وی را تشكیل می داده است. زیرا بشر به منظور نگهداری مواد غذائی برای سایر فصول همواره با موجودات مزاحمی كه خود را شریك غذای او می دانستند مواجه بوده است.

مسلم است كه روشهای نگهداری اولیه برای برآوردن احتیاجات بشر كافی نبودند. بنابراین گاهگاهی مردم در اثر كمبود مواد غذائی دچار گرسنگی و قحطی های شدید می گردیدند. بنابراین فكر یافتن روشهای مناسبی برای نگهداری مواد غذائی از دیر زمان مورد توجه بشر بوده بخصوص با تحولات چشمگیر در سالهای اخیر و با افزایش سریع جمعیت و پیدایش شهرهای بزرگ و مراكز عظیم تولید مواد غذائی و همگام با پیشرفت علوم و تكنولوژی روشهای مختلف مدرن نگهداری مواد غذائی فاسد شدنی گسترش زیادی یافته است.

صنایع غذائی بخصوص كنسرواسیون امروز علاوه بر اهمیتی كه در اقتصاد ملل دارد وظیفه خطیری را در تغذیه هر ملت و بلكه جامعه بشریت به عهده دارد لذا آشنائی با اصول تغذیه از جمله نیازهای لازم برای حداكثر استفاده از كلیه منابع غذائی مانند فرآورده های كشاورزی، دامی، دریائی، تك سلولی و نیز فرآورده های فرعی از مواد زائد برای تغذیه دامها می باشد علاوه بر این نباید فراموش كرد كه بشر غذا را تنها برای رفع نیازهای تغذیه ای خود نمی خورد. بلكه لذت بردن از غذاهای متنوع و لذیذ نیز اهمیتی كمتر از تغذیه آن ندارد چرا كه تلاش ما در زندگی برای لذت بردن از آن است و نه زنده بودن تنها به همین علت امروزهن انواع غذاهای متنوعی كه در بازار قابل خریدند به چندین هزار نوع می رسد و هر روزه بر تعداد آنها افزوده می شود و همه اینها برای تأمین بهره و لذت بیشتر از غذا می باشد.

به جمعیت كشور ما با 52 میلیون جمعیت و سرعت رشد 7/3 تا 8/3 درصد روزانه 5500 نفر و سالانه حداقل 2 میلیون نفر افزوده می شود چنانچه روند افزایش با ضریب رشد فعلی ادامه یابد جمعیت در طی 22 سال آینده 2 برابر یعنی 100 میلیون و در 45 سال آینده به 200 میلیون خواهد رسید.

تنها حدود 8/3 میلیون نفر در بخش كشاورزی شاغل بوده عهده دار تأمین نیازمندیهای غذائی جمعیت كشور می باشند این در حالی است كه برای تغذیه جمعیت اضافی اگر مصرف سرانه ثابت نگه داشته شود نیازهای گندم كشور حدود 400 هزار تن، برنج 70 تا 80 هزار تن، قند و شكر 60 تا 75 هزار تن، گوشت سفید و قرمز 45 تا 55 هزار تن و سایر محصولات كشاورزی و دامی بین 520 تا 530 هزار تن خواهد بود و بدین ترتیب تا سال 1385 نیاز كشور به اغلب مواد غذائی بیشتر از دو برابر میزان فعلی خواهد بود.

بنابراین سعی بر این است كه با روشهای مختلف عمر مواد غذائی تهیه شده را طولانی تر بكنیم كه از آن جمله می توانیم به كنسرواسیون اشاره كنیم و در این روش سعی بر این است كه عوامل آلوده كننده به طور كلی در ماده غذائی از بین برود. به عنوان مثال برای قوطی كردن ابتدا غذا را حرارت می دهیم تا هوای بین سلولی حل شده و خارج شود سپس قوطی را از غذا پركرده و هوای سرد آن را به نحوی خالی می كنیم و آنگاه درب قوطی را تحت خلاء به طور غیر قابل نفوذ بسته و در نهایت آن را استرلیزه می كنیم. به این طریق در عمل اول اكسیژن را كه عامل اكسیداسیون غذا و احیاناً جداره ی قوطی می باشد بیرون رانده ایم و بدین ترتیب با درب بندی از ورود اكسیژن و هوای آلوده و میكروب به داخل قوطی جلوگیری كرده ایم و با استریل و یا پاستوریزه كردن، میكروبها و آنزیمها موجود در غذا را از بین می بریم.

با این روش انتظار می رود كه غذا برای همیشه سالم بماند ولی از آنجائی كه بعضی از فعل و انفعالات شیمیائی به اكسیژن و آنزیم احتیاجی ندارند و به كندی عمل می كنند عمر پیش بینی شده برای قوطی های غذا در حدود دو سال ذكر می گردد.

1- انتخاب مواد اولیه

1-1- میوه و سبزی

در بسیاری از كشورهای پیشرفته صنعتی برای انتخاب مواد اولیه كنسروها استانداردهای مشخصی وجود دارد كه شامل ویژگیهای مختلفی از قبیل اندازه، رنگ، حالت فیزیكی، بافت Texture، یكنواختی محصول، شمارش و نوع میكروارگانیسم های موجود در آنها، نحوه و ظروف بسته بندی و غیره می باشند كه مجموعه ی آنها را Specifications می نامند.

Specifications یا به اصطلاح ویژگیهای تعیین شده توسط هر كارخانه كنسروسازی خاص همان واحد بوده و تهیه و اجرای آنها كار ساده ای نیست زیرا مدتها تجربه و وقت لازم است تا بتوان صلاحیت و شرایط كاربرد یك ماده را در صنعت ارزیابی نموده و از آن محصولی خوب و مورد پذیرش همه جانبه به دست آورد، نكته بسیار مهم در این مورد این است كه تحقیقات لازم برای تهیه این نوع مقررات بایستی كاملاً ابتكاری باشند و تقلیدهای كوركورانه از دیگران، دست اندركاران بی تجربه را به جایی نخواهد رساند، زیرا تولیدات كشاورزی از نقطه ای به نقطه دیگر كه دارای شرایط مختلف جوی، آب و خاك می باشند با یكدیگر متفاوت هستند و در مراحل مختلف فرآیند، رفتار و تغییرات گوناگونی از خود نشان می دهند، مثلاً كنسرو نخود فرنگی حاصل از یك منطقه با منطقه دیگر و یا حتی مزرعه ای با مزرعه دیگر در یك منطقه متفاوت است و همچنین فرآورده حاصل از یك مزرعه مشخص در شرایط مختلف كاشت و برداشت از قبیل ابری، بارانی و آفتابی بودن هوا و شرایط داشت و خصوصاً زمان برداشت تا حدی متفاوت است و موجب تغییر ویژگیهای مواد اولیه می شود.

آنها كه دنبال دلایل این اختلافها رفته اند به نكات جالبی برخورد كرده اند و روز به روز اهمیت بیشتری به آنها می دهند و در نتیجه محصولی بهتر و بهتر به بازار عرضه می كنند تا در محیط های پر از رقابتهای فشرده قادر به ادامه كار و فعالیت باشند.

در مورد انتخاب ماده اولیه مهمترین اصل توجه به انتخاب گونه محصول است زیرا گونه ها با واریته ها یا اسپس های مختلف طی مراحل مختلف كنسروسازی دارای رفتارهای گوناگون هستند و در نتیجه فرآورده های با كیفیتهای مختلفی از آنها به دست می آید، به عنوان مثال پاره ای از واریته های سیب در مقابل كمترین مقدار حرارت بافتشان متلاشی می شود، در حالی كه پاره ای دیگر از واریته ها فرآیند حرارتی را به خوبی تحمل می كنند، بدون اینكه تغییرات نامطلوبی در بافت و سایر كیفیات آنها حاصل شود.

به طور كلی در مورد انتخاب گونه های مناسب مواد غذائی برای تولید كنسرو نكات زیر را باید مورد توجه قرار داد.

الف- شناسایی كامل گونه مورد نظر، گونه های مختلف به علت دارا بودن تركیب و حالت فیزیكی متفاوت تأثیر بسیار مهیم در كیفیت فرآورده نهایی دارند و برای هرگونه از محصول فرآیندهای متفاوتی لازم است.

ب- نحوه كاشت، داشت و برداشت محصول، ثابت شده است كه شرایط مختلف كشاورزی در تركیب و در نتیجه در كیفیت محصول تأثیر دارند.چ

از میان عوامل متعدد موثر در این امر نوع كود شیمیایی، نوع زمین، شرایط آب و هوا در درجه اول اهمیت هستند.

پ- درجه خلوص و نوع خالصیها، چه آن دسته كه در مزرعه به محصول اضافه می شوند و چه آنهایی كه در طی مراحل مختلف حمل و نقل و نگهداری در انبار به آن اضافه می گردند در بعضی از كیفیات محصول از قبیل طعم، مزه، رنگ و حتی حالت فیزیكی فرآورده نهایی تأثیر دارند.

ت- وجود مواد افزودنی كشاورزی و صنعتی، از قبیل سموم دفع آفات نباتی و موادی كه به عنوان اصلاح كننده یا نگهدارنده به محصول اضافه می گردند حتی با مقادیر بسیار كم می توانند بر روی محصول نهایی تأثیر بگذارند.

ث- حالت فیزیكی: Texture ، یكنواختی، سفتین نرمی، شكل، اندازه، ویسكوزیته، آسیب دیدگی، شكستگی دانه ها و قطعات ماده خام نیز در كیفیت محصول اثر دارند.

ج- شرایط میكربی، نوع و تعداد میكروارگانیسم های آلوده كننده ماده اولیه به خصوص از نظر میزان پیشرفتگی فساد و تغییرات فیزیكی كه در اثر رشد و نمو و تكثیر آنها در بافت محصول به وجود آمده و متابولیت هایی كه در اثر فعالیت آنها در محصول باقی مانده است.

چ- وضع یا سابقه بهداشتی محصول، از نظر آلودگیهای میكروبی و وجود بقایا و فضولات دستگاه گوارش حشرات و جوندگان، پرندگان و حیوانات اهلی و وحشی و آفت زدگی كه پاره ای از آنها با چشم غیر مسلح قابل تشخیص می باشند و پاره ای دیگر را می توان با انجام آزمایش Filth شناسایی نمود.

ح- شرایط حمل و نقل و نوع وسیله نقلیه، كه از لحاظ آلودگی محصول در طی حمل و نقل و آسیب های فیزیكی كه طی آن ممكن است به بافت محصول وارد گردد حائز اهمیت است.

خ- شرایط نگهداری در انبارها از نظر، درجه حرارت، زمان، رطوبت نسبی محل، تركیب هوای محل نگهداری كه از عوامل موثر در تشدید تنفس و فع و انفعالات متابولیك هستند.

2-1- فرآورده های دامی

انتخاب مواد اولیه از منشاء دامها، طیور و آبزیان كاری است مشكل، زیرا، از یك طرف این موجودات خود ناقل انگلها و میكروارگانیسم های بیماری زا برای انسان هستند و از طرف دیگر عامل انتقال انواع آلودگیها از محیط زیست و مواد غذائی مصرفی خود به انسانها می باشند، و بنابراین هنگام انتخاب این مواد باید به عوامل زیر توجه كافی مبذول گردد.

الف- در بعضی از دامداریها گاهی برای رشد سریع دامها از هورمونهای مختلف استفاده می كننند كه گاهی ممكن است باقی مانده آنها در فرآورده های دامی از حد مجاز فراتر باشد.

ب- در دامداریها برای درمان بیماریهای دامی از آنتی بیوتیكهای متعدد استفاده می شود كه تا چند روز پس از درمان با آنتی بیوتیك، مقدار آن در اندامهای مختلف و فرآورده های دامی زیاد است و می تواند سلامت مصرف كننده را به خطر بیاندازد.

پ- گاهی برای جلوگیری از فساد و نگهداری مواد غذایی از آنتی بیوتیك و مواد شیمیایی نگهدارنده استفاده می شود كه باقیمانده آن وارد بدن دامها و از آنجا وارد مواد اولیه و در نهایت غذای مصرفی مردم می شود.

ت- اگر از غذاهای فاسد برای تغذیه دامها استفاده شود یا مواد غذایی دامی در شرایط نامساعد نگهداری شده و آثار فساد آنها هنوز ظاهر نشده باشد، ممكن است مقدار میكوتوكسین ها و سایر سموم میكروبی در غذای دام زیاد شده و در نتیجه سم، وارد غذای دام و از آنجا واردد فرآورده دامی گردد.

ث- در مورد ماهی، آلودگی به اشكال مختلف ممكن است وجود داشته باشد به كرات اتفاق افتاده كه ماهی عوامل آلوده كننده مانند جیوه، سرب، كادمیوم و عوامل مشابه را از محیط زیست خود كسب نموده، مقدار این مواد ممكن است به طور طبیعی در اب پاره ای از دریاها و اقیانوسها زیاد باشد و یا از طریق فاضلابهای صنعتی وارد آب شده باشند كه در این حالات جیوه، سرب، كادمیوم وارد بافتهای گیاهی و حیوانی شده و چون این موجودات منبع غذایی ماهی هستند، فلزان مذكور از این طریق وارد بدن ماهی و از آنجا به طور غیر مستقیم وارد بدن انسان می شوند.

به علاوه بعضی از گونه های ماهی مقادیری سم سنتز كرده و آن را در بافتهای خود ذخیره نموده و از طریق مصرف ماهی سموم وارد غذای انسان می شوند.

و بالاخره اینكه ماهی ممكن است پس از صید در شرایط نامساعد نگهداری شده و به سموم میكروبی آلوده گردد كه در هر حال نوع و میزان آلودگی باید مشخص باشد.

بدیهی است بحث آلودگی میكروبی و شیمیایی فرآورده های دامی بسیار گسترده بوده و از حوصله این بحث خارج است و بنابراین به همین مقدار اندك اكتفا می شود.

3-1- نشاسته در صنایع كنسرو

انواع نشاسته از منابع اولیه مختلف و ویژگیهای متفاوت در كنسروسازی مورد استفاده قرار می گیرد.

نشاسته برای حفظ قوام مواد غذایی و ثبات آنها در طی فرآیند حرارتی در درجات بالا موثر است، همچنین در بهبود كیفیت بافت میوه ها و سبزیها نقش مهمی دارد.

از نشاسته گاهی برا حفظ طعم و مزه محصول نیز استفاده می گردد بدیهی است كه چون نشاسته از منابع مختلف در دسترس صنایع كنسرو می باشد كه ویژگیهای متفاوتی دارند، در انتخاب نشاسته، مورد كاربرد آن باید مشخص باشد.

4-1- استفاده از شكر در كنسروسازی

از شكر برای فرمولاسیون قسمت مایع قوطیهای كمپوت و برای تغییر طعم و مزه آنها استفاده می گردد.

به علاوه شكر موجب تشدید اثر مواد موثر در طعم و بو در محصول می گردد. گاهی

وجود شكر در فومول موجب بهبود رنگ و تردی محصول می شود به عنوان مثال در مورد كمپوت گیلاس و آلبالو كه دارای مقادیری آنتوسیانین هستند، این نقش حائز اهمیت است. در مورد كنسرو سبزیها نیز شكر موجب بهبود طعم و مزه محصول می گردد.

اما در مورد فرآورده های گوجه فرنگی استفاده از شكر مناسب نیست، زیرا اولاً: در مزه ترش و مطبوع محصول اثر منفی دارد و ثانیاً رشد میكروارگانیسم ها را در طی مراحل بعدی نگهداری تشدید می كند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *