بررسی مختضات ومشخصاتEPDM

مقاله بررسی مختصات و مشخصات EPDM
دسته بندی شیمی
فرمت فایل docx
حجم فایل 5473 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 106

بررسی مختضات ومشخصاتEPDM

فروشنده فایل

کد کاربری 4674

مقاله بررسی مختصات و مشخصات EPDM

كائوچوی اتیلن ـ پروپیلن نخستین بار به سال 1962 در ایالات متحده و در مقادیر كم و محدود تجاری عرضه گشت . حدود سالهای 1954 و 1960 مقادیر كم آن درآزمایشگاههای ایتالیا و اپالات متحده ساخته شده بود. اگر چه تولید تجاری آن در سال 1963 آغاز شد، اما كائوچوی اتیلن ـ پروپیلن اكنون دارای بالاترین ضریب و میزان رشد می باشد. كائوچوی اتیلن ـ پروپیلن راعموماً EPDM می نامند. این نامگذاری كه از طرف انجمن آمریكایی آزمون مواد (ASTM)، انستیوی بین المللی تولید كنندگان كائوچوی مصنوعی و سازمان استانداردهای بین المللی به عنوان یك قرارداد پذیرفته شده است، به محصولی پرمصرف تر و قابل ولكانش با گوگرد كه در مولكولهای آن درصد كمی از یك منومر دی ان علاوه بر اتیلن و پروپیلن وجود داشته باشد، اطلاق می گردد. مفهوم این حروف كه در كنار هم قرار گرفته اند، EPDM، بدین ترتیب است، E برای اتیلن، P برای پروپلین، D برای دی ان و M برای متیلن، واحد تكراری ( ) كه در حقیقت ستون اصلی تشكیل دهنده زنجیره پلیمری می باشد.

كوپلیمر كم مصرف تر اتیلن و پروپیلن خوانده می شود. گاهی اوقات این كوپلیمر به نام EPR خوانده می شود حتی این نامگذاری برای مشخص كردن تمامی گروههای الاستومرهای اتیلن ـ‌ پروپیلن كه شامل تمامی ترپلیمرها و كوپلیمرها است، نیز بكار برده می شود.

در دمای محیط، پلی اتیلن یك پلاستومركریستالی است اما در اثر حرارت از یك فاز الاستومری عبور می كند. با در نظر گرفتن (دخالت دادن) ویژگی كریستالیزاسیون پلی اتیلن در یك زنجیر پلیمری كه ماهیتاً مانع كریستاله شدن است، دو ویژگی درجه حرارت ذوب و قابلیت الاستومری پلیمر در دمای كمتر از درجه حرارت محیط به شدت كاهش می یابد.

چنین مواد آمورف ( بی شكل) و قابل پختی (Corable) می توانند به عنوان الاستومر شناخته شده كه از طریق كوپلیمریزه كردن اتیلن و پروپیلن با كاتالیزور و نوع زیگلر ـ ناتا بدست می آیند. ماده ای حاصل از این پلیمریزاسیون EPDM نامیده می شود كه آمورف و لاستیكی (Robbery) هستند. اما از آنجائیكه شامل پیوندهای غیر اشباع نیستند فقط می توانند با پراكسید ها اتصال عرضی ایجاد كنند. اگر در خلال كوپلیمریزاسیون اتیلن و پروپیلن یك مونومرموی ، یك دی ان اضافه شود، الاستومر حاصل دارای پیوند غیر اشباع خواهد بود كه می تواند با گوگرد ولكانیزه یا پخت شود. این گروه از الاستومرها EPDM نامیده می‌شوند

مهمترین گونه های EDM تجاری، شامل حدود 40 تا 80 درصد وزنی یا 45 تا 85 درصد مولی اتیلن میباشد. ولی مهمترین انواع آنها دارای حدود 50 تا 70 درصد مولی اتیلن هستند.

CH2 CH2 CH2 CH

CH 3

مطالعات و منابع موجود تركیبات زیادی را به عنوان ترمونومرها معرفی كرده اند، اما تاكنون در الاستورمرهای تجاری فقط 3 نوع دی ان به كار رفته است. این دی ان ها با هم مزدوج نشده اند زیرا پیوند دوگانه در گروههای جانبی پلیمر قرار دارند.

در تولید الاستومر EPM و EPDM همانند سایر الاستومرهای دی ان پارامترهای بسیاری نقش دارند. این پارامترها تعیین كننده ویژگیهای تعداد زیادی از گونههای تجاری قابل دسترسی می باشند. این پارامترهای مهم عبارتند از :

ـ نسبت غلظت اتیلن و پروپیلن ( شكل دهنده ای گونه های آمورف و قطعه یی ـ Segmented)

ـ كوپلیمریزاسیون یا ترپلیمریزاسیون ( تشكیل EPDM یا EPM)

ـ نوع و مقدار ترمونومرها ( تعیین كننده ای خواص ولكانیزاسیون و خواص دینامیكی )

ـ پلیمریزاسیون محلولی یا سوسپانسیون ( موثر روی بالاترین وزن مولاری بدست آمده )

ـ وزن مولكولی (ایجاد اختلاف در ویسكوزیته و فرایند پذیری)

ـ گسترش با روغن ( تاثیر روی فرایند پذیری و قیمت)


_ Ethylen Propylene Rubber

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *